کسی که در پیروی مکتب من یکی از صفات پسندیده را در وجود خود پایدار و محکم سازد او را با آن یک خصلت خوب می پذیرم و از اینکه فاقد سایر صفات خوب است چشم می پوشم.ولی بی خردی و بی دینی برای من قابل گذشت نیست و از آن چشم پوشی نخواهم کرد چه آنکه بی دینی مایه ی ناامنی است و زندگی بدون امنیت ، تلخ و ناگوار است و بی خردی از دست دادن حیات انسانی است و انسان بی خرد ،جز با مردگان قابل مقایسه و سنجش نیست.
169
امیر المؤمنین به فرزند خود محمد حنیفه فرموده اند: فقر و بی چیزی ، زمینه ی مساعدی برای شکست دین و حیرت زدگی خرد و جلب عداوت و دشمنی است.
170
علی بن ابی طالب به حضرت حسین (علیه السّلام)در ضمن وصایای خود فرموده ند: کسیکه نسبت به مردم تکبّر نماید ذلیل و خوار خواهد شد.
171
چه بسا عزیزانی که اخلاق ناپسند ، آنها را به ذلّت و خواری انداخته و چه بسا مردم پست و کوچکی که صفات پسندیده ، آنان را عزیز و محبوب ساخته است.
172
بنده شهوت اسیری است که هرگز آزادی نخواهد داشت .
173
کسیکه مغلوب شهوت خویشتن است ذلّت و خواریش بیش از برده ی زر خرید است.
174
ذلت و پستی و بدبختی ، در خوی ناپسند حرص و آز نهفته است .
175