الهى چون در تو مى نگرم از آنچه خوانده ام شرم دارم . . .
800
حاجیان گرم دعا و زائر اصلی برفت

رفته سمت کربلای پر بلا امشب حسین

اگر باشد گناه عالمینم

چه غم دارم که غمخوار حسینم
801

دل در جوشش ناب عرفه، وضو می‌گیرد

و در صحرای تفتیده عرفات، جاری می‌شود

آن جا که ایوان هزار نقش خداشناسی است .
802
خدا درهای مغفرت و بخشش و رحمتش را بر روی بندگان خود آنان می‌گشاید . .

یا رب به محمد و علی و زهرا / یا رب به حسین و حسن و آل عبا

کز سر لطف بر آر حاجتم در دو سرا / بی منت خلق یا علی الاعلا . . .
803
ای جمله بی کسان عالم را کَس / یک جو کرمت یار من بی کَس بس

هر کَس به کسی و حضرتی می‌نازد / جز حضرت تو ندارد این بی کَس ، کَس
804
می‎خواهم در ابری‎ترین لحظه‎ها فریاد بزنم و از باران عرفه سیراب شوم . . .
805

آن‌گاه که جان‌ها و اندیشه‌ها از نسیم فرح‌بخش نام و یادت سرشار است

بگذار در برکه عرفه، خود را از زنگار غفلت و معصیت شست‌وشو دهیم . . .
806