امام باقر علیه السلام : خداوند را براى دلها و بدنها کیفرهایى است؛ تنگى در معیشت و سستى در عبادت و به هیچ بنده اى کیفرى بزرگتر از سختدلى چشانده نشده است.
393
امام باقر علیه السلام : هیچ دانشى چون سلامت جویى نیست و هیچ سلامتى چون سلامت دل نیست.
394
امام باقر علیه السلام ـ در همین باره ـ فرمود : آن گاه خداوند به دو فرشته وحى مى کند: قضا و قدر و جارى شدن امر مرا درباره او بنویسید و در آنچه مى نویسید شرط بدا براى من را قید کنید.
395
امام باقر علیه السلام ـ درباره خلقت انسان در رحم ـ فرمود : چون چهار ماه کامل شود، خداوند دو فرشته آفریننده مى فرستد و آن دو عرض مى کنند: پروردگارا! چه مى آفرینى، پسر یا دختر؟ دستور لازم به آن دو داده مى شود. سپس عرض مى کنند: پروردگارا! بدبخت است یا خوشبخت؟ در این باره هم دستور لازم داده مى شود. آن گاه عرض مى کنند: پروردگارا! مدت عمر و روزیش چه مقدار؟ همه احوال او ـ که حضرت شمارى از آنها را نام برد ـ نوشته مى شود و آن دو فرشته این میثاق را مابین دو چشمش (در پیشانى او) مى نویسند.
396
«اى کسانى که ایمان آورده اید! اموال یکدیگر را به ناروا مخورید، مگر آن که داد و ستدى به رضایت یکدیگر از شما [انجام گرفته ]باشد و خودتان را مکشید؛ زیرا خدا همواره با شما مهربان است».
397
امام باقر علیه السلام : مؤمن به هر بلایى گرفتار مى شود و با هر مرگى مى میرد، اما خودکشى نمى کند.
398
امام باقر علیه السلام : هر کس عمداً مؤمنى را بکشد، خداوند متعال همه گناهان را براى او ثبت کند و مقتول از گناهان پاک شود و این سخن خداوند متعال است [، آن جا که به نقل از یکى از فرزندان آدم به برادرش مى فرماید]: «مى خواهم گناه من و گناه خودت را به دوش کشى و از دوزخیان باشى».
399