ای شاه شقایق ، غزلستان عزیزم
دادی نفسی باز که از سینه گریزم
دارایی من جمله غزل هست و قصیده
آورده ام اینجا که به پای تو بریزم
134
تا بال و پر عشق به جانم دادند
در وادی عاشقان مکانم دادند
گفتم که کجاست کعبه‏ی اهل ولا
در گاه حسین (ع) را نشانم دادند
135
برخیز که نور ازلی می آیــــــــد
بر عالم ایجــــاد ، ولی می آید
مجموعه حسن و عشق و ایثار و کرم
یعنی که حسین بن علی می‏آید
136
حسین ای سلاله پاکان، حسین ای عصاره قرآن! دیده ی بشریت روشن که در طلوع ماه شعبان ، خورشید جمالت را به نظاره می‏ایستند
137
به هر طرف نگری جلوه ی جمال خداست
ادب کنید که میلاد سید الشهداست
گرفته ختم رسل روی دست آینه ای
که در صحیفه ی او صورت خدا پیداست
ولادت امام حسین بر شما مبارک
138
میلاد حسین و سوم شعبان است
خورشید ولایت از افق تابان است
اى کشور جمهورى اسلام،حسین
داماد عزیز ملت ایران است
139
صفا گرفته دلم از صفای ثارالله
نوای مرغ دلم در نوای ثارلله
زصبح روز ولادت نه صبح روز ازل
پریده مرغ دلم در هوای ثارالله
140